VARMIŞ GİBİ, YOKMUŞ GİBİ!..
Reklam
Reklam
Yasemin ŞİMŞEK DİLBER

Yasemin ŞİMŞEK DİLBER

VARMIŞ GİBİ, YOKMUŞ GİBİ!..

12 Nisan 2019 - 15:38

Merhaba dostlar…

Nasılsınız, keyifler nasıl?

Çetori Şebnem. Govmy Firyuza. Necesen Gülkız!..

Sağolun, varolun. Çok şükür bizler de iyiyiz. 

İstikrarların tekerrürü ve mevsimin normalleri kapımızı  öksürüklerle çalarken,  kötü olabilmek ne mümkün!...

Zaman hızla ilerliyor, tutabilene aşk olsun!

18 yıl önce Konya'dan bakışlarla süslüyordum gri beyin hücrelerimi, 3 gün önce ay önce ise OMÜ Merkez Kütüphane’nin serin rüzgarları vuruyordu ayacıklarıma.

İş hayatımda ilk defa ayrılırken üzüldüğümü ve oradaki arkadaşlarımı özleyeceğimi hissettim.

Ama yenilik iyidir.

Ece Temelkuran bizlere  ‘yeryüzü kayıtları tutan biriyim' der..

Ben de, ‘yeniliğe aç, çalışkan, korkusuz, bilge, yiğit atalarımın torunuyum’ derim. (Öhö, öhö,öhö)  

Tıpkı Barış Manço’nun söylediği gibi: ‘Hava ayaz mı ayaz, ellerim ceplerimde’ anlayacağınız…

Ya işte böyledir hayat. Bazen şaşırtır bazen de şaşırtmaz…

Her bir insan yüreği, yaşamaktan bıkmıyor, vazgeçmiyor ve 7/24 atmaya devam ediyor.

Artık biz susalım, evler, sokaklar, yollar, köprüler konuşsun.

Kaç insan gördü bu yollar değil mi?

Kim bilir, ne kavgalara şahit oldu?

Ve kaç eğlenceye ve cenazeye?

Ve kediler!

Ve yağmur ve güneş ve rüzgar.

Görünmüyor, var ile yok arası.

Varmış gibi, yokmuş gibi.

Apartman arasına sıkıştırılmış bahçeler.

Saksıda çiçekler, daracık iskemlede Hanım eller…

Hepimiz, aynıyız. Ah keşke… Bakış yönü aynı olduğu müddetçe dünyaya, nereden baktığının aslında bir önemi olmasaydı ve yaşam koşusunda zamanımızı boş yere harcamasaydık. 

İster güney küreden…

İster kuzey küreden…

Nereden bakıyorsan bak, tek bir gökyüzünün altında toplandık.

Ve öğretici dipnotlarla ekili, bu toprak parçası.

Ve zamanı geldiği zaman da onu biçeceksin.

Evet, başladığımız gibi usul usul noktamızı koyalım.

'Akıl padişahı kafesi kırdı mı, kuşların her biri bir yöne uçar.'

 Mevlana’dan, 700 yıl öncesinden bir bakış sizlere!

Çoook uzaklardan seslenir, ihtiyacımız olduğunda da bizi yalnız bırakmaz yüreğimizde besleriz inci inci dizelerini.

700 yıllık bu  sesleniş, yüzyıllar da geçse üzerinden bizlere, bazı şeylerin hiç bir zaman değişmeyeceğini hatırlatır. 

(Yıkılmak yok, yola devam!..)

Khoda hafez, khoda negahtar!..

YORUMLAR

  • 0 Yorum